Itsasertzetik

Just another WordPress weblog
RSSRSS Kontaktatu Harpidetu emailez

Blog honi buruz

  • Egilea
  • Ildo editoriala

Atalak

  • Alderdien Legearen miseria
  • Bakea ortzemugan
  • Elizaren galbidea
  • Etxeko gauzak
  • Eusko Jaurlaritza 'berria'
  • Hauteskundeei begira
  • Indarkeria mota oro
  • Madril sokatiran
  • Munduko zipriztinak
  • Ondarea
  • Sarearen txokoak
  • Uncategorized
  • Ur lasterrean
  • Ustiatzaileen ekonomia

Artxibo

  • Martxoa 2010
  • Otsaila 2010
  • Abendua 2009
  • Azaroa 2009
  • Urria 2009
  • Iraila 2009
  • Ekaina 2009
  • Maiatza 2009
  • Apirila 2009
  • Martxoa 2009
  • Otsaila 2009
  • Urtarrila 2009
  • Abendua 2008
  • Azaroa 2008

Blogroll

  • Bilatzaileak

    • Elebila
    • Zerberri
  • Euskara

    • AEK
    • Behatokia
    • Eizie
    • Elhuyar
    • Emun
    • Euskaltzaindia
    • Habe
    • Hiztegiak
    • Kontseilua
    • Topagunea
    • UEMA
  • Hedabideak

    • Aldaketa 16
    • Argia
    • Berria
    • Bilbo Hiria Irratia
    • Bizkaia Irratia
    • Bizkaie
    • Eitb
    • Gure Irratia
    • Hitza
    • Jakin
    • Kazeta
    • UKberri
    • Xiberoko Botza
  • Irakaskuntza

    • Euskal Herriko Unibertsitatea
    • Hik hasi
    • Ikastolen Elkartea
    • Sortzen ikasbatuaz
    • Udako Euskal Unibertsitatea
  • Kultura

    • Bertsozale Elkartea
    • Euskal Idazleen Elkartea
    • Euskal Kultur Erakundea
    • Euskalkultura
    • Eusko Ikaskuntza
    • Galtzagorri
    • Gaztelupeko Hotsak
    • Gerediaga Elkartea
    • Nontzeberri
  • Portuko blogak

    • Amatiño
    • Bolgako Batelariak
    • Harrikadak
    • Hitz beste
    • Inon izatekotan
    • Konponbidearen talaia
  • Tostetan

    • Sustatu
    • Zabaldu
  • 04 Mar 2010

    Angela Murillok ez du “ni papa” ulertu, ezta irakurri ere

    Aurreko testuan idatzi nuen Espainiako Auzitegi Nazionalaz ez naizela batere fio, eta gaur oraindik ere gutxiago. Arnaldo Otegiri bi urteko zigorra ezartzeaz gain, 16 urteko inhabilitazioa ere ezarri dio epaimahaiak, Angela Murillo ospetsua horren buru zelarik. Autoa irakurri dut eta juridikoki penagarria ez balitz, barrez lehertuko nintzateke. Nelson Mandela handiaren jarduera politikoaz idatzi dute epaileek autoan, nolabait Otegiren esanak Joxe Mari Sagarduari buruz errefusatzeko. Besteak beste, honako hau diote epaile jakintsuek:

    Mandela egiazko heroia izan zen. Arrazoi ideologikoengatik egon zen preso, horregatik bakarrik, baina inoiz ez zuen erabili indarkeria, eta Hegoafrikan apartheid-a kentzeko helburuarekin erabiltzerik ere ez zuen babestu.

    Autoa irakurrita, batek baino gehiagok pentsa lezake epaileak zinemara joan berri direla, Invictus izeneko filma ikustera, zeina Matt Damon eta Morgan Freeman aktoreek hain txukun egin duten. Halere, ez dago pentsatzerik epaile hauek oso ikasiak direnik historiari dagokionez. Murillo epaileak ez du blog hau irakurriko. Berak esango luke: “No entiendo ni papa”. Beraz, Mandelaren biografiaren zati esanguratsu bat gazteleraz argitaratzea erabaki dut. Ale, epaileok, irakurri pixka bat, arren.

    Político sudafricano (Umtata, Transkei, 1918 - ). Renunciando a su derecho hereditario a ser jefe de una tribu xosa, Nelson Mandela se hizo abogado en 1942. En 1944 ingresó en el Congreso Nacional Africano (ANC), un movimiento de lucha contra la opresión de los negros sudafricanos. Bajo la inspiración de Gandhi, el ANC propugnaba métodos de lucha no violentos: la Liga de la Juventud (presidida por Mandela en 1951-52) organizó campañas de desobediencia civil contra las leyes segregacionistas.En 1952 Mandela pasó a presidir el ANC del Transvaal, al tiempo que dirigía a los voluntarios que desafiaban al régimen; se había convertido en el líder de hecho del movimiento. La represión produjo 8.000 detenciones, incluyendo la de Mandela, que fue confinado en Johannesburgo. En 1955, cumplidas sus condenas, reapareció en público, promoviendo la aprobación de una Carta de la Libertad, en la que se plasmaba la aspiración de un Estado multirracial, igualitario y democrático, una reforma agraria y una política de justicia social en el reparto de la riqueza. El endurecimiento del régimen racista llegó a su culminación en 1956, con el plan del gobierno de crear siete reservas o bantustanes, territorios marginales supuestamente independientes, en los que confinar a la mayoría negra. El ANC respondió con manifestaciones y boicoteos, que condujeron a la detención de la mayor parte de sus dirigentes; Mandela fue acusado de alta traición, juzgado y liberado por falta de pruebas en 1961. Durante el largo juicio tuvo lugar la matanza de Sharpeville, en la que la policía abrió fuego contra una multitud desarmada que protestaba contra las leyes racistas, matando a 69 manifestantes (1960). La matanza aconsejó al gobierno declarar el estado de emergencia, en virtud del cual arrestó a los líderes de la oposición negra: Mandela permaneció detenido varios meses sin juicio. Aquellos hechos terminaron de convencer a los líderes del ANC de la imposibilidad de seguir luchando por métodos no violentos, que no debilitaban al régimen y que provocaban una represión igualmente sangrienta. En 1961 Mandela fue elegido secretario honorario del Congreso de Acción Nacional de Toda África, un nuevo movimiento clandestino que adoptó el sabotaje como medio de lucha contra el régimen de la recién proclamada República Sudafricana; y se encargó de dirigir el brazo armado del ANC (la Lanza de la Nación). Su estrategia se centró en atacar instalaciones de importancia económica o de valor simbólico. En 1962 viajó por diversos países africanos recaudando fondos, recibiendo instrucción militar y haciendo propaganda de la causa sudafricana. A su regreso fue detenido y condenado a cinco años de cárcel. Un juicio posterior contra los dirigentes de la Lanza de la Nación le condenó a cadena perpetua en 1964. Ese mismo año fue nombrado presidente del ANC. Después, pasó 27 años en penosas condiciones en la cárcel.

    Hona hemen gaur Gara egunkariak horren harira argitaratu duen elkarrizketa.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 02 Mar 2010

    Hugo Chavez, Auzitegi Nazionala, ETA eta FARC

    Industria, Turismo eta Merkataritza Ministerioaren baitan Instituto Español de Comercio Exterior izeneko erakundea dago. Beronek zerrenda bat egin du Venezuelan kokatu diren espainiar enpresekin. Ehun inguru dira. Espainiako enpresek 1.800 milioi euroko inbertsioak egin dituzte, Venezuelan, Hugo Chavezek botere eskuratu zuenetik, 1999an. Harrezkero enpresa bat baino gehiago urduri jarri da tirabira politikoen kariaz, venezuelar presidentearen eta Espainiako errege Juan Carlosen artekoa kasu.
    Eztabaida ospetsu haren harira El Nuevo Herald egunkariak honako hau argitaratu zuen, Chavezen hitzak jasoz:

    Las empresas españolas van a empezar a rendir más cuentas, y yo voy a meterles el ojo a ver qué es lo que están haciendo aquí, a todas las empresas españolas que están aquí.

    Gaur Venezuelako presidenteak “kolonialismoaren hondartzat” jo du Auzitegi Nazionalak bere gobernua ETArekin eta FARCekin lotu izana. Auzitegi Nazionaleko epaile Eloy Velascok ETAko ustezko sei kide eta FARCeko 12 auzipetu ditu, elkarlanean eta Chavezen gobernuaren laguntzaz atentatuak prestatzea egotzita. Hobe zehaztasun handiko autoa bada. Venezuelan inbertsioak egin dituzten enpresek horrela izateko irrikan ere daudeke. Neu, behintzat, ez naiz batere fio, zehaztasuna ez baita Auzitegi Nazionalari dagokion nolakotasuna.

    1 Iruzkina
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 01 Mar 2010

    Willy Toledo Kubaren defentsan

    Gaitz egiten zait inor mirestea, senide edo lagun ez bada. Salbuespenak, ordea, egon badaude. Horietariko bat Willy Toledo aktorea da, berak botatako azkena bezalako asko bota ohi duelako. Oraingoan Kubaren defentsan irten da.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 23 Ots 2010

    Bide berria

    Azken egunotan hainbat adierazpen entzun dira, hainbat txokotan, ezker abertzaleak argitu duen dokumentuaren gainean. Iritzi uholdea izan dela esan liteke. Aztertzaile batzuek dena beltz dakusate, beste batzuek ‘gorri’ eta bakan batzuek, ordea, zuri. Neuk, koloreak baino gehiago, bide bat dakusat, eztabaidaren ondorioek zabaldu dutena. Horregatik, orain arte entzundako iritziak baztertu gabe, honako gomendioa emango nieke blog honetako irakurle preziatuei: irakurri Zutik Euskal Herria izeneko dokumentua eta izan zuen iritzi propioa.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 16 Abe 2009

    Denok Bilbora Egunkariaren alde!

    Andoni Egañak Egunkaria auzia izan zuen hizpide igandean BECen Bertsolari Txapelketa Nagusiko finaleko agurrean, lehen saioaren hasieran. Datorren larunbatean (hilaren 19an) Egunkariaren aldeko manifestazio erraldoia izango da Bilbon. Denok kalera!

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 14 Abe 2009

    Egunkaria Libre!

    Euskaldunon Egunkaria hasi nintzen irakurtzen euskaltegian nengoela, 1995ean. Ozta-ozta ulertzen nuen irakurtzen nuena, hasiera batean, baina aurrera egitea lortu nuen eguneroko orrialde haiek leituz: Kiroletan, Gizartean, Politikan, Iritzian, Kulturan… Sekzio bakoitzari zegozkien berezko hitzak barneratuz joan nintzen, urtez urte: jokoz kanpo, D eredua, hauteskunde kanpaina, nire irudikoz, arte ederretako museoa… Ahaleginak fruitua eman zuen, denboraren poderioz, eta euskaldun berri bihurtu nintzen. Agian, horrexegatik, Guardia Zibila egunkaria ixtera joan zenean, 2003ko otsailaren egun ilun hartan, euskara eraso bortitza sufritzen ari zela iruditu zitzaidan. Egunkaria itxi zuten eta ea zazpi urte igaro behar izan dira lotsagabekeriaren epaiketaren atarira iristeko. Akusatuen aulkian Martxelo Otamendi, Joan Mari Torrealdai, Iñaki Uria, Txema Auzmendi eta Xabier Oleaga eseriko dira. Hala ere, gaurtik aurrera, nolabait ere bestelako epaituak izango dira: Auzitegi Nazionala, Juan del Olmo epailea, Guardia Zibila eta Aznarren Gobernuaren garaiko fiskal burua. Berauek, bai, akusatuen aulkian jesar daitezela! Egunkaria Libre!

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 25 Aza 2009

    Mundua alderantziz ala ezkutuko estrategia

    Gaurko bi albiste deigarriak izan dira oso. Ez diot deigarriak direnik onak edo txarrak direlako, baizik eta zorabio ero batekoak diruditelako, mundu extralurtar batetik ekarriak biak. Ezkutuko estrategiarik ez badago tartean, ez dira batere ulergarriak. Lehenengoa Patxi Lopez lehendakariari dagokio:

    Si el PNV o el Gobierno de España intentan entorpecer la transferencia de las políticas activas de empleo, nos tendrán enfrente… Si la voluntad de ese acuerdo entre el PNV y el Gobierno de España fuera la de buscar el consenso en la transferencia, bienvenidos al club de los que buscamos el entendimiento… Todo parece indicar que lo que pretende el PNV es bloquear esta transferencia.

    Patxi Lopezek dio hau guztia, Espainiako Gobernuaren aurrekontuak babestearen truke, jeltzaleek transferentzia onesteko aukera izatea lortu dutelako, baldin eta Euskadik eskumen hori 2010ko irailaren baino lehenago jasoz gero. Galdera da zergatik haserretu den orain hainbeste lehendakaria. Dio ez zekiela ezertxo ere. Apartekoa da hori. Bada hilabete Espainiako Gobernuak eta EAJk akordioa sinatu zutenetik, eta Patxi López edukiaren jakinaren gainean egon behar zen, bai ala bai. Datu bat besterik ez: Eduardo Madinak parte hartu zuen negoziazioan, eta Eduardo Madina diputatua izateaz gain, PSEko zuzendaritzako kide da. Beraz, lehendakariaren azalpena ez da sinesgarria. Eta egia balitz, txarragoa berarentzat, lotsagarri geratuko litzateke-eta ezer ez jakiteagatik.
    Mundua alderantziz dagoeneko bigarren albistea Segiren kontrako sarekadari dagokio. El País egunkarian honako hau irakurri dut operazioaren inguruko albistearen azken paragrafoan.

    Interior subraya la importancia de esta operación “en un momento clave en la lucha contra el terrorismo”, cuando desde el Gobierno y sectores moderados de la izquierda abertzale se pretende que en ésta se establezca un debate sobre el fin del terrorismo y el abandono de las armas, que esos duros rechazan. De hecho, Arkaitz Rodríguez, uno de los detenidos junto a Arnaldo Otegi, había pedido por carta desde prisión que se controlase a Segi, por su radicalismo.

    Serioa izan behar da. Mundu guztiak entzun dio Alfredo Pérez Rubalcabari honakoa: ezker abertzaleko eztabaidak ez duela ezertarako balio, ezta ezer berririk ekarri ere. Are gehiago, defendatu du Arnaldo Otegi, Rafa Díez Usabiaga, Miren Zabaleta, Sonia Jacinto eta Arkaitz Rodríguez eztabaida horretan, bultzatzaile bezala, ETAren aginduetara zeudela. Gutxi balitz Poliziak badu Arkaitzen gutun bat non beronek kartzelatik eskatu omen zuen Segi kontrolatzeko erradikala izateagatik. Baina, Garzon epaileak ez zuen bera kartzelaratu ETAren aginduetara jarduteagatik! Barne Ministerioa zirkua da ala Rubalcaba bera bere estrategia aldatuz doa, Egibarrek duela egun batzuk esan zuenez, Altsasuko proposamenaren harira.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 12 Aza 2009

    Demokrazia hitzak ‘demokrazia’ esan nahi du?

    Albisteak honakoak dira:
    - Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegiak Batasuna alderdi politikoaren legez kanporatzea berretsi du.
    - Estrasburgoren erabakia babestu du Eusko Legebiltzarrak.
    - PSE, PP eta UPDk babestu dute ebazpena. EAJ, Aralar eta EB aurka agertu dira.

    Eta puntu honetara iritsita, galderak honakoak dira:
    - Zergatik dago indarrean Alderdien Legea Espainian?
    - Demokraziaren izenean hain ‘onuragarria’ izanda, zergatik ez du onetsi Frantziak hau bezalako legerik?
    - Zer ekarpen egin du Lege honek azken 7 urteetan bake eta normalizaziorako bidean?
    - Azken hauteskundeetan D3Mk jaso zituen 100.924 boto. Nork babesten ditu orain 100.924 boto-emaile horien eskubide sozial, ekonomiko eta politikoak?
    - Eusko Legebiltzarra al da, beraz, gizarte osoaren isla?
    - Alderdien Legea kritikatzen duena ez al da demokrata, ez al du errespeturik merezi?
    -Alderdien Legearen kontra eta, era berean, ETAren kontra ez al dago egoterik?
    - Ezelango helburu politikorik ez dute benetan ez PSOEk eta ez PPk Lege honekin? Eta ez badute, zergatik Estatuak ezarri du Alderdien Legea hainbat modutan hainbat hauteskundeetan (EHAK, ANV…)?
    - Batzuen aburuz, Iniciativa Internacionalista ETAren aginduz sortu zen. Denboraren poderioz jakin da ETA Iniciativa Internacionalistaren kontra zegoela. Estatuak ez lituzke epaitu beharko gezurretan ibili zirenak?
    - Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegiak asmatu du beti?
    - Batasunak estrategia berri baten inguruko eztabaida hasi du eta eztabaida horrek politikaren aldeko apostu bakarra ekar lezake. Zergatik daude, orduan, kartzelan eztabaida hori bultzatu dutenak?
    - Normalizaziorako bidea al da hau guztia?
    Galdera gehiago egon badaude, baina, nolabait amaitzearren,
    benetan demokrazia hitzak ‘demokrazia’ esan nahi du egun?

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 03 Aza 2009

    Isabel Celaáren ’sentikortasuna’ euskararekiko

    Albistea hauxe da: Eusko Jaurlaritzako curriculum dekretu berriek ez dute euskara lehenesten. Isabel Celaák iragarri zuen atzo “doktrinatze nazionalista” amaitzekotan. Albistea hedabide askotan argitaratu da gaur: Berria, Público, Gara, El País, Deia, El Correo…

    Celaáren erabakiaren kontrako erantzunak gaur ere heldu dira.
    Aralarrek hauxe dio:

    Aralarrek salatu egin du Isabel Celaa Hezkuntza sailburuaren ereduen dekretua. “Doktrinatze nazionalista hastekotan orain hasiko da PP eta PSEren eskutik”, salatu du Aralarren legebiltzarkide Mikel Basabek. Gezurra dio sailburuak dioenean euskara, lehentasunez, irakaskuntza hizkuntza izendatzeak gizartearen %80 kanpoan uzten duela. Euskal gizarteak berak ere hala adierazten du: azkeneko matrikulazio berrietan %71 D ereduan izan dira eta %24 B eredua. A eredua %5era ere ez da heldu”, gogoratu du Basabek. Aralarren ordezkariaren ustez, “gizarteak berak aukeratu du euskara izatea, lehentasunez, irakaskuntza hezkuntza”.

    Bestalde, eta Euskal Herria kontzeptu historiko eta kulturala izateaz gainera, “politikoa ere” badela dio Aralarren ordezkariak. “Euskal Herria termino politiko legez ere existitzen dela aditzera ematen dute egunero-egunero PSEk eta PPk, Nafarroan eta EAEn, ez beste inon, ezin baita ulertu PPk lagundutako PSOEren gobernua izatea edo PSOEk lagundutako PPren gobernua izatea”.

    Aralarrek gai honetan ere “abertzaleen arteko elkarlana bultzatuko du, helburuak zehaztu eta helburu horretara heltzeko biderik egokiena zein den guztion artean erabakitzeko”.

    EAJk ere erantzun du (Europa Press):

    La parlamentaria del PNV Arantza Aurrekoetxea consideró hoy “un exceso verbal incalificable” que la consejera de Educación, Isabel Celáa, haya acusado al anterior Gobierno de proceder al “adoctrinamiento nacionalista” en las aulas. Tras afirmar que desde el Gabinete López todavía “se hace oposición” al Ejecutivo de Ibarretxe, reclamó a Celáa “actitudes dialogantes y conciliadoras”.

    Aurrekoetxea se refirió, de esta forma, al anuncio realizado ayer por la titular de Educación sobre los 150 cambios que impulsará en los decretos educativos del anterior Gobierno con el fin de alejar a la escuela del “adoctrinamiento nacionalista”.

    La dirigente jeltzale afirmó que no benefician “en nada” al euskera en el ámbito educativo “las actitudes extralimitadas y las expresiones lanzadas para justo lo contrario a lo que dicen que pretenden: unir el sentir mayoritario de los vascos y de esta sociedad”.

    “Expresiones y comunicaciones como las de ayer están totalmente fuera de lugar. Son un exceso verbal que sólo provocan y transmiten crispación, enfado y reacción en amplios sectores de la sociedad”, añadió.

    Por ello, destacó que, “en el ámbito educativo y lingüístico, el euskera y la educación, necesitan de actitudes dialogantes, conciliadoras, es decir, todo lo contrario a lo que escuchamos ayer”.

    Para la parlamentaria del PNV, Isabel Celáa debe cambiar “totalmente de actitud” porque, con esa postura, “parece que hace oposición desde el Gobierno”. “Parece un Gobierno que, en lugar de gobernar, se empeña en hacer oposición contra el Gobierno anterior”, añadió.

    ELAk honako hau dio:

    Gaur egungo Eusko Jaurlaritzak daukan helburu nagusia, Estatua uniformizatzea da, EAE beste edozein erkidegoren pareko bilakatuz.

    Isabel Celáak atzo iragarri zituen curriculumaren aldaketak eskolaren esparruan ere helburu hori gauzatzeko saiakera bat baino ez dira.

    Aldaketa hauek eragiten dieten gaiek agerian uzten dute, argi asko, gobernu honen ibilbidean obsesio identitarioak, españolak kasu honetan, daukan garrantzia.

    Alde batetik, Euskal Herria kontzeptua errealitate ia folkloriko batera murrizteak gure errealitate nazionalarekiko erreferentzia guztiak curriculumetik ezabatzea du helburu. Bestetik, euskarari irakaskuntza-hizkuntza nagusiaren izaera kentzeak eta horren ordez gaztelaniarekiko ustezko (ez benetako) parekatzea ezartzeak, euskara desabantailan uztea dakar, kontuan izanda bere egoera diglosikoa. Gainera, parekatze faltsu bat besterik ez dela baieztatzeko nahikoa da salbuespenei dagokienez hizkuntza bati eta besteari ematen zaien trataerari erreparatzea.

    Ahots interesatu batzuk horrelakorik zabaltzen tematuta badaude ere, ez da egia eskola-eremuan euskarari dagokionez dagoen arazo bakarra erabilerarena denik. Aitzitik, urtero-urtero milaka ikaslek bukatzen dute derrigorrezko hezkuntza euskara nahikoa jakin gabe. Argi esan beharra dago: Celáaren aldaketek legearen urraketa betikotuko dute, ez baitiete ikasleei bermatzen EAEko bi hizkuntza ofizialen ezagutza.

    Era grafikoan esateko, aldaketa hauekin uniformizazio gehiago eta euskara gutxiago.

    LAB sindikatuak ere berba egin du:

    EAEko Hezkuntzaren Erreformarako bidean, EAEko Hezkuntza Sailak atzo Lehen Hezkuntza, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza eta Batxilergoa arautzeko curriculum dekretu egitasmoak aurkeztu zituen eta aurkezpen horretan Isabel Celaa Hezkuntza Sailburua den andreak egin zituen adierazpenak eta egitasmoak, LAB Sindikatuarentzat guztiz salagarriak dira. Gure irakurketa bi punturen inguruan laburbil genezake.

    Lehenik, Hizkuntza trataeraren harira eginiko adierazpenekin erabateko ezadostasuna adierazi nahi dugu lerro hauetatik. EAEko bi hizkuntza ofizialak bata bestearen parean jarrita lortuko den gauza bakarra egungo egoera egonkortzea besterik ez da, jakinik egungo egoerak derrigorrezko eskolaldia amaitutakoan oraindik ere euskara ezagutzen ez duten ikasleak jendarteratzen dituela. Gainera, hau guztia “eskola inklusiboa” termino eta kontzeptua erabiliz gauzatu nahian ari da. Ekimen honek izen bakarra dauka: DEMAGOGIA.

    Aipatutako honek guztiak zuzenean egiten du talka 1993ko Eskola Publikoaren Legean jasotzen zenarekin: “Ikasle guztiek, baldintza beretan, derrigorrezko irakaskuntza-aldia bukatzean bi hizkuntza ofizialen ezagupen praktikoa izango dutela bermatzea, euskararen erabilera bultzatuz eta normalkuntzari lagunduz”. Penagarria eta salagarria da guztiz, oraindik ere 2009. urtean amaitzear dagoela 1993an jasotzen zen hori bete ez izana. Bide honetan egin beharreko aldaketak lege hori betetze aldera bideratu beharko lirateke eta ez bide segregazionista eta baztertzailetik.

    Bigarrenik, orain arte gauzatutako “adoctrinamiento abertzale” delakoa gainditzeko curriculumean planteatzen dituen aldaketen gaineko aipamena. Hezkuntza Sailburuak bultzatu nahi duenak adoktrinamendua izena du. LABek ez zituen babesten aurreko Hezkuntza Sailak onartutako curriculumak, besteak beste, curriculumaren % 55aren zehaztapena Espaniako Estatuari aitortzen ziolako. Baina Celaa andereak beste aurrera urrats bat eman nahi du, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako hezkuntza Espaniakorekin homologatuz. Bi hizkuntzak “maila berean” jartzeaz gain, Euskal Herria terminoa desitxuratu egin nahi du, Euskal herria gizon eta emakumez osaturiko nazioa dela ezkutatuz, Batxilergoko Historia irakasgaia Espaniako Historia bilakatuko dute, curriculum erabili nahi dute eskolan biktima batzuekiko enpatia lortzeko, Euskal Herrian bortxa egoerak askotarikoak, eta hauek sortaraziko biktimak anitzak (lan istripuak sorturikoak, jendarteak sortutako bazterketa sozialekoak, sexu indarkeriazkoak, genero indarkeriazkoak, gehiegi polizialak eragindakoak, …) diren egoera ezabatuko dute, … Honek guztiak adoktrinamendu nazionalista espainola izena du, eta honen aurrean oldartu beharra dago.

    Horregatik, LABetik egitasmo eta adierazpen hauek salatzeaz gain, deia egiten dugu gai hauetaz komunitate eskolarrak hitz egin dezan, derrigorrezko eskolaldia amaitutakoan gure ikasleek euskara ere ezagutu eta erabili dezaten dagoen atxikimendu gehien jaso duen Kontseiluaren proposamena ezagutu eta defenda dezaten. Era berean dei egiten diegu euskal curriculumaren definizioan lanean ari diren eragileei ahalbait azkarren tresna hori hezkuntzako langile, ikasle eta familien esku jar dezaten, bi tresna horiekin,euskal curriculuma eta hizkuntz politika berria, eta elkar lanarekin egin ahalko diogu PPSOE hezkuntza munduan ezartzen ari den ofentsiba ideologikoari.

    EA atzo azaldu zen kontra:

    Isabel Celaa Hezkuntza, Unibertsitate eta Ikerketa sailburuak gaur goizean aurkeztu dituen curriculumari buruzko dekretuek “orain arte sail horretan izandako arduradunek benetako elebitasunaren alde lortutako aurrerapauso guztiak arriskuan jartzen” dituztela salatu du Ikerne Badiola EAko Komunikazio idazkariak. Hori dela eta, Euskadiko Eskola Kontseiluak Hezkuntza sailburua atzera egitera behartuko duen erantzun sendoa ematea espero du Badiolak.

    Bere irudiko, euskarak eta gaztelaniak hezkuntzan jasotzen duten tratamendua berdintzeko Celaak plazaratu duen asmoa “sekulako arduragabekeria” da, “biak hizkuntza ofizialak diren arren, errealitateak bien arteko desoreka izugarria dagoela erakusten duelako, euskararen kalterako, noski”. Horren harira, azaldu du Badiolak, Euskal Herrian dugun egoera diglosikoan euskara da bereziki indartu behar dugun hizkuntza eta horregatik ezinbestekoa da irakaskuntzan euskara hizkuntza nagusia izan dadila, ez bakarra, nagusia baizik, Hezkuntza Sailaren lehengo dekretuek esaten zuten moduan”.

    Halaber, iragan legealdian Hezkuntza Sailak egindako curriculumak hezkuntza eragile gehienen adostasuna lortu zuela nahita ezkutatzea egotzi dio EAko buruzagiak Isabel Celaari. Beraz, salatu du, “iraina da Celaak doktrinamendu abertzaleaz hitz egitea”.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
  • 02 Aza 2009

    Brian Currinen hitzaldia

    Batzuetan itxaron behar da pixka batean bideoa ikusi ahal izateko, baina merezi du.

    Erantzun
    Partekatu: delicious digg technorati yahoo meneame
« Previous Entries

Beste blog batzuk Trincheran

Ciudadano en el ágora

David Giménez Glück

Los derechos de los menores

Reconozcámoslo: no sabemos qué hacer con los adolescentes. Nos parecen gente extraña, incomprensible, con problemas [...]

Diario de una feminista

Violeta Tristán

ORACIÓN POR EL DERECHO AL ABORTO

Si hay que rezar, con tal de que nos dejen en paz y respeten nuestras vidas, que algo valdrán también [...]

El voto con botas

Fermín Bouza

De Guillermo Brown al Capitán Haddock

El señor Mayor Oreja, un tipo pintoresco que vivió con placidez el franquismo (sic), según propia confesión, [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Los sectarios que nunca hemos sido terroristas

Jon Juaristi, empleado de Esperanza Aguirre, escribe un articulito en ABC donde realiza las siguientes afirmaciones: 1) [...]

La zona gris

Félix de Mencía

Contra la religión

¿Consultaríamos con un chamán qué deben aprender nuestros hijos en la escuela? ¿Convocaríamos a una peña del [...]

Marcos y molduras

Luis Arroyo

Datos no; relatos sí. Políticas no; valores sí

No es puramente un discurso sobre el Estado de la Unión, como se ha dicho, sino más bien cubrir la formalidad de [...]

Sin frases hechas

Ana Noguera

¡Felicidades, MANU!

¡Qué bueno resulta felicitar a los amigos! Y hoy lo hacemos con Manu. Sinceramente quienes sentimos aprecio, cariño [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

Las tortas de Pedro Jota

“Si mi hija Cósima se viste así para una recepción, vamos, es que le doy una torta”. Palabra de Pedro [...]

O café na trincheira

Antón Baamonde

Comeza o tedio

Un  ano  despois  da  derrota  do  bipartito  algunhas  conviccións  parecen  instalarse  na  sociedade. [...]

El sedàs

Ferran Casas

CiU precipita la seva estratègia i perd la basa del finançament

Artur Mas va fer dimarts una roda de premsa important que podria marcar un abans i un després en les conseqüències [...]

Itsasertzetik

Guillermo Malaina

Angela Murillok ez du “ni papa” ulertu, ezta irakurri ere

Aurreko testuan idatzi nuen Espainiako Auzitegi Nazionalaz ez naizela batere fio, eta gaur oraindik ere gutxiago. [...]

Blog argitaratua Wordpressekin

© Eskubide guztiak erreserbatuak

Goiburua: Guillermo Varela - Diseinua: Daniel Solana - Programazioa: Rodrigo Díez Villamuera